Język hebrajski należy do grupy kananejskiej języków semickich, wchodzących w skład afroazjatyckiej rodziny językowej i zapisywany jest alfabetem hebrajskim. Posługiwano się nim w starożytnym Izraelu, ale od czasów niewoli babilońskiej zaczął on wychodzić z powszechnego użycia, stając się de facto martwym językiem, używanym jedynie w modlitwie, podczas ceremonii oraz do zapisu tekstów religijnych (Tora, Miszna). Pod koniec XIX w. powstała nowoczesna wersja języka hebrajskiego, który od chwili powstania państwa Izrael w 1948 jest oficjalnie językiem urzędowym tego kraju. Obecnie posługuje się nim ok. 5,1 mln ludzi (wg szacunków uwzględniających także Arabów izraelskich oraz Izraelczyków żyjących na emigracji liczba użytkowników języka hebrajskiego może dziś sięgać nawet 8 mln). Pod względem powszechności używania hebrajski znajduje się poza pierwszą setką w rankingu języków świata.